We brachten verhalen die bleven hangen. Die confronteerden, raakten en iets in beweging zetten.

Programma’s zoals Taboe en Voorbij de schaamte maakten moeilijke onderwerpen bespreekbaar. Met impact: 73% van de kijkers gaf aan dat Taboe hielp om taboes te doorbreken, en meer dan de helft van de kijkers van Voorbij de schaamte leerde iets bij over alcoholisme. Geen makkelijke thema’s, wel broodnodig.

Ook in Over 5 jaar gingen we de diepte in. Wim De Vilder confronteerde bekende Vlamingen met hun eigen toekomstvisie van vijf jaar geleden. Wat toen ver weg leek, kwam plots dichtbij. Eerlijk, soms confronterend, maar altijd herkenbaar.

VRT legde ook de vinger op de wonde. In programma’s zoals Pano, Therapie en Basisschool Balder brachten we verhalen uit de samenleving zoals ze zijn: complex, kwetsbaar en echt. Verhalen die niet alleen tonen wat er leeft, maar ook waarom het ertoe doet.

Tegelijk boden we inzicht en perspectief. Met reeksen zoals Wildlife, Mijn jeugdrechter en Soundtrack to a coup d’état brachten we nieuwe invalshoeken en verborgen verhalen naar boven. We stonden stil bij momenten die de wereld tekenden, zoals 10 jaar #jesuischarlie, en namen kijkers mee in verwondering met Een nacht in het museum.

Ook sport verruimde de blik. Via Sporza ontdekten luisteraars nieuwe sporten en atleten, één op vier gaf aan iets nieuws te hebben leren kennen.

Zo maakte VRT in 2025 ruimte voor nuance, voor gesprek en voor nieuwe perspectieven. Want begrijpen begint met kijken. En VRT zorgde ervoor dat Vlaanderen bleef kijken, met een open blik.