Van het slotklooster in In hemelsnaam tot zes levensbeschouwingen in Oh my God!. Van tieners die in De jaren 00 voor tieners praten over geloof, tot gesprekken over zingeving in Touché, De wereld van Sofie en Pompidou.

Maar even goed in kleine, onverwachte momenten. Een gesprek over de ramadan bij MNM. Een aflevering van Money Time over rente en islam. Verhalen over identiteit in Niks te zien, of over jongeren met een psychische kwetsbaarheid in Wildlife.

VRT bracht geen eenduidig beeld van onze samenleving. Maar een samenleving in al haar facetten.

Die keuze zie je ook in wie we bereiken. Wekelijks vond 90,6% van de Vlamingen de weg naar VRT. Meer nog: minstens 75% van élke doelgroep, van jongeren tot 65-plussers, over alle opleidingsniveaus heen. Ook 79,8% van de Vlamingen met een buitenlandse herkomst werd bereikt.

En ook op het scherm zelf werd die diversiteit steeds zichtbaarder. 42,5% van de zichtbare experten en presentatoren waren vrouwen. Programma’s zoals Challas en de kost en Red Flag tonen hoe verschillende stemmen en perspectieven steeds vaker vanzelfsprekend samenkomen. In Vlammen kreeg vrouwensport een prominente plaats.

Die lijn loopt door van jong tot oud. Van Ketnet-reeks United over een jeugdvoetbalploeg en Sokpop tot Gij weet en IN FORM. Van een eerste kennismaking met de wereld tot verdieping en debat.

VRT kiest er bewust voor om die realiteit te tonen. Niet perfect. Wel eerlijk. En met de ambitie om altijd beter te willen doen.

Van een VRT Canvas-kijker tot een Blokken-kijker. Van een luisteraar van Klara tot een scrollende MNM’er. Van jong tot oud, van hier en van overal.